USMLE ทำพิษ

Posted: กุมภาพันธ์ 27, 2010 in Uncategorized
   ฉันฟุบหน้าลงบนหนังสือเล่มหนาใหญ่ เลขหน้ามุมล่างขวามือบ่งบอกว่าสองสามชั่วโมงที่ผ่านมา ฉันเพิ่งจะอ่านไปได้ไม่กี่หน้า ภาพวาดตัวแบคทีเรียยุ่บยั่บ กับคำบรรยายภาษาอังกฤษลอยวนเวียนอยู่ใกล้จนจะติดตาอยู่แล้ว แต่มันก็ไม่ได้เข้าไปในสมองเลยแม้แต่น้อย …เสียงถอนหายใจครั้งที่เท่าไหร่ก็จำไม่ได้ซะแล้วตามมา เมื่อเห็นความหนาของหน้ากระดาษฝั่งขวามืออีกมากกว่าครึ่งที่ยังเหลือกับหน้ากระดาษทางซ้ายมือที่มีอยู่เพียงนิดเดียว นั่นยังไม่นับข้อสอบเก่ากับชีทติวที่กองเป็นพะเนิน
  ฉันหลับตาลงช้าๆ เริ่มรู้สึกดีขึ้น อาการเวียนหัวเริ่มหายไป อาจเป็นเพราะใช้สายตามากไป หรืออาจจะเป็นเพราะใช้สมองมากไป แต่คงไม่ใช่หรอก… ฉันคงจะอ่อนใจกับข้อมูลมากมายมหาศาลที่ต้องยัดเข้าสมองๆน้อยๆของฉัน และก็จะถูกลืมเลือนไปอย่างรวดเร็วเมื่อการสอบได้ผ่านพ้นไป ฉันรู้สึกหนักหัว มึนๆ ตื้อๆ เพราะข้อมูลที่รับได้วันนี้มันเกินขีดจำกัดซะแล้ว ซึ่งขีดจำกัดที่ว่านี้จะค่อยๆหายไปเมื่อวันสอบใกล้เข้ามา จนในที่สุดก่อนถึงวันสอบสอง – สามวัน เราจะก้าวข้ามขีดจำกัดนั้นมาอย่างสมบูรณ์ (555+ พร่ำเพ้อไรเนี้ย!!) แต่ฉันไม่อยากทำแบบนั้น ฉันอยากจะพร้อมก่อนจะถึงวันสอบ ซึ่งความเป็นไปได้เท่ากับ 0.05% (ถึงมันจะน้อย แต่มันก็ Significant 555+) เอาเป็นว่ามันคงจะเป็นไปไม่ได้ก็แล้วกัน ก็ดูจากผลงานวันนี้สิ คงจะเป็นไปได้อยู่หรอก
   ก็มันอะไรเยอะแยะกันเล่า นี่ที่เรียนมาทั้งหมด มันเยอะขนาดนี้เลยเหรอ โดยเฉพาะ Pharmaco นะ แม่เจ้า!! ไม่น่าเชื่อว่าครั้งหนึ่งเราจะเคยคว้า B+ มาเชยชม… ความรู้ที่มีมันหายไปไหนหมด หากได้ยินคำอ้อนวอนเรียกหา กรุณากลับมาด่วนๆ มิฉะนั้นแล้วอิฉันจะทำการ Modify ใหม่ในแบบของตัวเอง ซึ่งผลลัพธ์ที่ได้ประเมินได้ Unstable มากๆ ยิ่ง Physio ยิ่งแล้วใหญ่ (มันก็แล้วทุกวิชานั่นแหละ จะบ่นทำไมให้เสียเวลา รวมๆว่ามันลืมไปหมดเลยตั้งแต่ Biochem ยัน Patho ที่เพิ่งเรียนไป) คิดแล้วเวียนหัว ถ้าความรู้อิชั้นเหลือเหมือนก่อนสอบ midterm กับ Final นะ อิชั้นไม่มานั่งอ่าน USMLE ให้ปวดกะโหลกหรอกเจ้าค่ะ!! 
   สอบวันที่ 13 ย้ายของกลับบ้านวันที่ 14 เปิดเรียนวันที่ 15 ดีใจก็ดีใจหรอกที่ได้กลับบ้าน แต่ขอหยุดอีกหลายๆวันแบบที่ไม่ต้องอ่านหนังสือน่ะ ไม่ได้เหรอ หนูเหนื่อย ให้หนูพักบ้างเห๊อะ (เริ่มบ่น+ฟูมฟาย) ไม่ๆ มาเลยๆ เปิดวันไหนก็เปิด เรียนวันไหนก็เรียน ขึ้น Blog ไหนก่อนก็มาเลย Major – minor ได้หมด ให้ได้ขึ้นก็พอละ (พูดได้หนิ รู้แล้วว่าขึ้น Minor ก่อน 555+ อย่างน้อยก็ได้หยุดสงกรานต์วะ – – หยุดไม๊??)
   ระหว่างพิมพ์ระบายอารมณ์อัดอั้นตันใจ ก็มองหนังสือไปด้วยอารมณ์โหยหา ( อยากเอามันไปให้พ้นหูพ้นตาซะ! )
   ไม่เป็นไรนะ ใจเย็นๆ ตั้งใจอ่าน เดี๋ยวก็จบ ( อีกกว่าครึ่งเล่ม! โฮกกกก )  
   ฉันทำใจให้สงบอีกครั้ง ออกจากห้องไปเดิน Relax มองดูผู้คนที่เพิ่งสอบเสร็จแล้วคิดถึงตัวเอง…. อีกไม่นานหรอก ชั้นก็จะสอบเหมือนกัน!
ปล. ดูจามองจบแล้วก็ยังจะดูในทีวีอีก …ย้ำคิดย้ำทำ ปัญญาอ่อนจริงๆ! 
 
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s