Happy new year 2010 ^^

Posted: มกราคม 3, 2010 in Uncategorized
  
                     
  ขึ้นปีใหม่เร็วจนแทบไม่รู้ตัว แป๊บเดียวจะขึ้นปี 4 แล้ว (ถ้าสมมติว่าสอบผ่านน่ะนะ)
ทุกอย่างดูจะผ่านไปไวอย่างไม่น่าเชื่อ เวลาเรียน เวลาว่าง เวลาอ่านหนังสือสอบ เวลาสอบ
เวลาพักผ่อน อีกหนึ่งสัปดาห์นับจากนี้ ก็จะสอบ Final แล้ว
พอสอบเสร็จแล้วเราก็มีเวลาพักไม่นาน  ก็จะต้องมาเตรียมตัวสอบ NL กัน…… งานใหญ่หละทีนี้
 
   พอกลับมาจากที่บ้าน ตารางสอบก็ออกพอดี และก็เพิ่งจะรู้สึกถึงความ SEVERE ของตัวเอง (มัวแต่หลั่นล้า..)
OMG!! มันเยอะ! มันเยอะ!! มันเยอะ!!! มันโคตรจาเยอะเลย!!!! หนูจะอ่านยังไงทันคะ!!!! เอื๊อกกกกก!!!!!!
สอบติดๆกันอีก เฮือก!!
เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆนั่นแหละ
เผลอแป๊บเดียวจริงๆนะ ไม่น่าเผลอเลย แต่ก็เผลอ-เผลอ ได้ทุกทีสิน่า😛
แต่เราก็ยังมีสติพอหรอกนะ อย่างน้อยหัวใจก็ยังไม่เผลอ (เบ้ย…….. เน่าซะ) แน่นอนหละสิ…
ถึงจะดูไม่ค่อยมีเหตุผล แต่เรื่องใหญ่ของชีวิตชั้นบวกลบคูณหาร ใส่สมการถอดรูท ใช้เหตุผลตัดสินใจหรอกย่ะ
ถึงได้ติดอยู่บนคานทองนิเวศวิหารอยู่จนถึงปัจจุบันนี้ไง โฮ่ๆๆๆ
ถามว่าแคร์ไม๊ ก็แคร์บ้าง อะไรบ้างนะ ก็เราอยู่ในสังคมนี่นา ไม่ได้อยู่คนสองคนในโลก
เรายังมีสังคม มีหน้ามีตา มีเกียรติ มีศักดิ์ศรี มีครอบครัว ……  แต่มันไม่ได้เสียหายอะไรซักหน่อยนี่นา จะแคร์เพื่อ??
เอาที่ถูกต้องและถูกใจ ดีกว่า ก็เหมือนเกรดแหละนะ
ได้น้อยแล้วแคร์ไม๊ล่ะ? ก็แคร์บ้าง แคร์หัวอกคนเป็นพ่อเป็นแม่ คนที่เรารัก…
                         
                                
                           http://www.4shared.com/embed/115919153/dfd76350
 
กลับบ้านครั้งนี้รู้สึกเหมือนกลับเป็นเด็กๆอีกครั้ง
นอนกอดแม่ทั้งคืน ทั้งๆที่ปกติก็กอดรัดฟัดเหวี่ยงกันเป็นประจำ
แม่ถามคำถามที่เคยถามตอนเด็กๆ ตั้งแต่จำความได้…
"ก้อยรักแม่รึเปล่า?"……เพียงแต่ครั้งนี้เปลี่ยนเป็น……"เพินรักเค้าไม๊?"…….เหมือนแฟนกันซะ
"เค้ากับพ่อรักใครมากกว่ากัน?…..เค้ากับพี่หวานล่ะ?…..เค้ากะแฟนเพินล่ะ?….."
ถ้าเป็นตอนเด็กๆก็จะตอบว่า "รักเท่ากันแหละ รักเท่าฟ้า…." ก็ที่เห็นใหญ่ที่สุดตอนเด็กๆนี่มันฟ้านี่นา
แล้วตอนนี้จะเปลี่ยนเป็นอะไรดีน้า……  ^^
 
ก็เพราะรักพ่อกับแม่ ทำอะไรก็เลยคิดถึงพ่อกับแม่ตลอด
ถ้าพ่อกับแม่รู้เข้าจะว่ายังไง?  พ่อกับแม่จะเสียใจรึเปล่า?  พ่อกับแม่จะผิดหวังไม๊?  
เพราะคำพูดของแม่คำนึง ที่จำฝังลึกในใจตลอดมา ครั้งที่ยังงอแงเป็นเด็กๆ
" ที่แม่บอกก้อยก็ตัดสินใจเอาเองก็แล้วกัน เพราะแม่ว่าแม่สอนลูกของแม่มาดีอยู่นะ " พร้อมกับเดินจากไปเงียบๆ
จี๊ดอยู่ในใจมาถึงปัจจุบันนี้ เวลาที่จะทำอะไรที่มันไม่ดี ก็จะคิดถึงคำพูดนี้ทุกครั้ง
" แม่สอนลูกของแม่มาดี.. " ถ้าเราทำอะไรไม่ดี ก็ผิดต่อคำสั่งสอนของแม่น่ะสิ….
ถ้าผิดต่อคำสั่งสอนของแม่… ก็ไม่ใช่ลูกของแม่น่ะสิ  กรี๊ด!!!  คำพูดแบบนี้ หม่อมแม่คิดออกมาได้ไงเนี้ย ฆ่ากันเลย!
 
จะว่าไปก็คิดถึงบ้านตะงิดๆ แต่สอบเสร็จจะหนีไปเที่ยวละ ใช้ชีวิตปิดเทอมบ้าง
แต่เรียนให้ท่านพ่อท่านแม่ทราบแล้วนะคะ (เพื่อความสบายใจของตัวเองไม่ใช่อะไร….)
เหลือบไปดูนาฬิกา... เวลามันผ่านไปเร็วจริงๆด้วยแฮะ
ตั้งแต่เมื่อคืนแล้วยังอ่านชีทที่ว่างอยู่บนโต๊ะชีทเดียวยังไม่จบเลย … แล้วหนูจารอดม๊าย..
เอาหละๆ ได้เวลากลับสู่โลกความจริง….
ปีใหม่ก็ผ่านไปละ หมดเวลาโอ้เอ้…(ก็แน่หละสิ เหลือแค่ 1 wk เอง)….
สอบเสร็จแล้วเราจะได้ไปเที่ยว ได้กลับบ้าน และได้พักผ่อนไง เย้ๆๆๆๆ
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s