1st year MD

Posted: มีนาคม 15, 2008 in Uncategorized

     ชีวิต Freshy ของข้าพเจ้าก็ได้ผ่านไปเป็นที่เรียบร้อยแล้ว ที่จริงไม่รู้สึกว่า เฟรช มานานแล้วแหละ สำหรับเทอมแรกรู้สึกเหนื่อยอย่างที่ไม่เคยเป็นมาก่อนทั้งเชียร์ ทั้งเรียน อะไรบ้างก็ไม่รู้ อีรุงตุงนังกันไปหมด ตารางเรียนรึก็แสนจะหฤโหด 8 โมงเช้า ถึงทุ่มครึ่งแน่ะบางวัน วิชาที่เรียนก็ประกอบไปด้วยฟิสิกส์กับคณิตศาสตร์ที่มันมันค่อยจะกินเส้นกับข้าพเจ้าเท่าไหร่ แล้วไม่รู้จะเรียนไปเพื่ออะไร??? มี Bio , Or-Chem , Psycho , Eng ,อะไรอีกหว่า อ่อ Lab อีก 3 ตัวอันประกอบด้วย Bio , Or-chem & Physic (เฮ้ย…. เรียนเยอะจังวะ มิน่าล่ะ) พูดถึงแลปแล้ว ข้าพเจ้าก็มี Labmate ที่น่ารักอยู่ 2 คน คือนายมิก วรรณสารเมธา หน้าตายังกะการ์ตูนแน่ะ ยิ่งวันไหนตื่นสายๆ ก็จะมาด้วยหัวฟูๆหน้าตายิ้มละห้อยที่แปลได้ว่า ‘ขอลอกแลปทีเหอะ’ ซึ่งมิกก็มีหน้าที่สรุปหลังทำแลปเสร็จ หลังๆนี่รู้หน้าที่ ทดลองยังทันเสร็จ สรุปเสร็จไปก่อนเรียบร้อยแล้ว
     อีกคนก็คือนางสาวมาลินทิพย์  วงศ์ชา สาวกันทรารมย์ ผู้มีลักษณะนิสัยอันแปลกประหลาดชนิดที่เข้ากันได้ และมีพี่ชายแสนดีหนุนหลัง เธอผู้นี้มีชื่อเล่นที่แสนจะน่ารักว่า นุ่น เนื่องด้วยความที่ทำแลปด้วยกัน ทำให้เราทั้งสองสนิทสนมกันมากขึ้น จนห้องของข้าพเจ้ากลายเป็นที่กบดานของเธอในยามว่าง คำพูดติดปากที่เธอคนนี้พูดเป็นประจำก็ได้แก่
     – มองหน้าด่า (ใช้เวลาที่มองหน้าชาวบ้านแบบ…. แบบจะด่าเค้าน่ะ)
     – เลวมาก….    
     – สันดา- (อันนี้เอาไว้พูดขำๆ)
     – คุณยาย (ช่วยเรียกชั้นดีๆกว่านี้หน่อยได้มะ)

     นอกจากนี้แล้ว ข้าพเจ้าก็ยังมี Labmate อีก 2 คนอันเป็นความทรงจำที่ไม่น่าประทับใจ อย่าไปพูดถึงมันเลย – –
ผ่านเทอมแรกไปเราก็ได้ความรู้มามากมาย สำคัญที่สุด ก็ได้รู้ว่า เวลาเรียนไม่ควรแอบงีบหลับ
 
     เริ่มตั้งแต่เทอม 2 มานี่ที่ต้องเข้าไปเรียนที่คณะเยอะขึ้น รู้สึกรัศมีเสื้อกาวน์สีขาวๆมันขลังซะเหลือเกิน เมื่อไหร่จะได้ใส่บ้างว๊า คนขายอาหารที่คณะจะเรียกนักศึกษาว่า คุณหมอ (ได้ข่าวว่าเพิ่งอยู่ปี 1 หนทางยังอีกยาวไกลนัก) ซึ่งตั้งแต่เข้ามาเรียนที่คณะ อาซ้อของเราก็กรี๊ดพี่ปีสูงๆไปซักโหลได้แล้วมั้ง…. ฮ่าๆๆ อาจารย์ที่คณะน่ารักทุกคนเลย อย่างเช่น อ.นภา (ชาวบ้านว่าไง?) อ. ประดิษฐ์(เริ่มจะอารมณ์เสียแล้วนะ) อ.ฉลองชัย ฯลฯ
     เทอมสองได้ทำงานกลุ่มเยอะมากๆ เป็นงานที่ต้องทำออกมาอย่างยิ่งใหญ่อลังการงานสร้าง กลุ่ม Com-med ได้อยู่กับเตย สบายไปสิบอย่าง สำหรับผู้หญิงคนนี้ ต้องยอมรับว่านอกจากจะเรียนเก่งแล้ว เธอยังทำงานได้ดี มากๆๆๆ อีกด้วย นั่นทำให้เป็นโอกาสของก้อยที่จะได้หนีกลับบ้านขณะที่เพื่อนๆออกไปเยี่ยมเด็กที่โรงบาลศูนย์กัน (พฤติกรรมเช่นนี้ นุ่นจะเรียกว่า  …เลวมาก) งานที่หนักๆสุดๆก็คงจะเป็น His-Med แต่ละกลุ่มทำเป็นหนังชนิดอลังการซะยิ่งกว่า Hollywood ซึ่งเป็นื้กดดันของกลุ่มหลังๆ เนื่องจากจะเกิดการเปรียบเทียบในตัว สัปดาห์ไหนเป็นของกลุ่มใคร สมาชิกในกลุ่มจะไม่ได้นอนไป 3 วัน 8 วัน เมื่อ present เสร็จก็จะเลี้ยงฉลองกันยกใหญ่ซะยิ่งกว่าฉลองเอ็นท์ติดซะอีก พูดถึงเรื่องนี้ กลุ่มของข้าพเจ้าทำเรื่อง อีทีซี และเนื่องจากการ present นี่เองที่ทำให้ก้อยแจ้งเกิดใน Med35 อย่างสมบูรณ์ ฮ่าๆๆๆๆ
งานต่อมาคือ CBC เลือกอาจารย์ที่ปรึกษาและเรื่องที่จำทำโดย สุดหล่อ ทำเรื่องสารให้ความหวานแทนน้ำตาล ค่อยยังชั่วที่อยู่กลุ่มเดียวก้นกับอาซ้อกับนุ่น ทำเสร็จแล้วก็ต้องนำเสนออีกเหมือนเดิม งานนี้ก้อยรับหน้าที่พิธีกร (ว่าแล้ว…. โยนกันไป โยนกันมา สุดท้ายก็มาตกที่ข้าพเจ้า อุตส่าห์อยู่เฉยๆแล้วเชียว พูดออกมาได้ว่าทำไม่ได้!) ทำเรื่องนี้ก็สนุกดีเหมือนกัน แต่ยัยนุ่นคงไม่สนุกด้วย เพราะโดนสุดหล่อด่า 555+
"เอ๊ะ…นุ่นทำไมเผด็จอย่างงี้ล่ะ…" อย่าว่าแต่นุ่นหน้าชาเลย ก้อยก็ทำหน้าไม่ถูกเหมือนกัน ทั้งอึ้ง ทั้งงง ทั้งขำ ไม่คิดเลยว่าคำพูดแบบนี้จะออกมาจากปากผู้ชาย 555+
     เมื่องานกลุ่มทุกอย่างเสร็จลงก็เป็นเวลาของการสอบ โชคดีหน่อยที่ไม่มีเรียนคณิตศาสตร์แล้ว แต่ว่าฟิสิกส์เทอมนี้ก็พอไหว เนื่องจากขยันขึ้นนั่นเอง 555+ ทำไงได้ล่ะ สถาณการณ์มันบีบบังคับนี่หว่า…
 
สิ้นสุดการเรียนปี 1 อย่างสนุกสาน และคิดว่าคงไปได้ดีในปีต่อๆไป
ขอบคุณเพื่อนๆทุกคน ขอบคุณใครบางคนที่เป็นที่ระบายอารมณ์ให้อยู่บ่อยๆ (ถ้าทำอะไรให้เสียใจก็ขอโทษเหอะนะ…)
ขอบคุณอาจารย์ที่น่ารักทุกท่าน พี่รหัสที่แสนดี (โดยเฉพาะพั้เตี้ย  เอ๊ย!!! พี่เตี้ยง )
ขอบคุณพี่สาวที่น่ารัก (อิอิ…ข้ารักเอ็ง ^^ )
และที่สำคัญที่สุด …. พ่อกับแม่ ที่ทำให้ชีวิตเล็กๆ เดินทางมาจนถึงวันนี้
คำสั่งสอนของแม่ที่เคยสอนมาตั้งแต่เล็กๆ ที่ตอนนนั้นก็แค่ฟังผ่านๆ แต่ตอนนี้รู้แล้วว่ามันปลูกฝังลึกลงไปข้างใน
การออกไปเผชิญโลกภายนอก ทำให้คำพูดพ่อแม่ทุกๆคำกลับมาเตือนใจ
ตอนนี้ถึงได้รู้ตัวว่า ตัวเองถูกเลี้ยงดูและอบรมสั่งสอนมาอย่างดี แม่เลี้ยงลูกได้ยอดเยี่ยมที่สุด ^^
 
 
" จากวันนี้จะขอทำทุกอย่าง … ให้เป็นรางวัลชีวิตเธอ "
 
 
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s