SO HARD..

Posted: มิถุนายน 12, 2007 in Uncategorized
 

เหม่อชมบุปผางามปลิดโปรย
ทิ้งร่างร่วงโรยใต้ผืนฟ้า
ทิวาหลับใหล กล่อมผืนไพรด้วยแสงจันทรา
ลำธารรินเอื่อยล้า ราวกับยืดเวลาไปแสนนาน

แตะชิมน้ำค้างกลางยอดเขา
ปีนป่ายไขว่คว้าดาว เพียรพบแต่ความว่างเปล่า หนาวสะท้าน
มิสู้ยืนนิ่งเงียบงัน เหม่อมองภาพรังสรรค์ของราตรีกาล
บรรเลงเพลงแผ่วหวาน ฝากเป็นตำนานแห่งผืนไพร

อรุณรุ่งสางยิ้มแย้มกับดวงตะวัน
ราตรีเฉิดฉัน ต้อนรับพระจันทร์ผู้ยิ่งใหญ่
สายน้ำ ผืนดิน แผ่นฟ้า ปลดเรื่องราวในหล้าให้เป็นไป
ชีวิตหนึ่งต้องมากสักเท่าใด ความสุขง่ายๆ ใยมิใช่เพียง -ปล่อยวาง-  

                    – – – น้ำเเข็งอัคคี  – – –
" นับแต่นี้ บุญคุณ ความแค้น ไม่ถามไถ่ โลกมีแต่ความวุ่นวาย…
ชะตาชีวิต เลื่อนลอย ไร้หลักแหล่ง  มิทราบ หม่นหมอง เพราะผู้ใด… "


สหายของข้าพเจ้า…
วิงวอนท่านอย่าได้เอ่ยวาจาย้ำเตือนถึงเรื่องราวที่ข้าพเจ้าทำใจยอมรับ และได้ปล่อยวางกับมันไปแล้ว
หน้าที่ ความรับผิดชอบยิ่งใหญ่
ข้าพเจ้าตระหนักได้ ตั้งแต่วินาทีแรกที่เห็นชื่อตัวเองจากหน้าจอคอมพิวเตอร์
ปลดหนึ่ง เพื่อจะแบกอีกล้าน….
หนักหนา สาหัส จนบางครั้งข้าพเจ้าคิดว่า เกินกำลัง
บางครั้ง ก็เกิดความรู้สึกแย่ๆขึ้นมา จนกลายเป็นความรู้สึกต่อต้าน
แต่…  ไม่มีประโยชน์ที่จะหันหลังกลับ ในเมื่อนี่คือทางที่ได้เลือกแล้ว
มีความสุขกับมัน  คงเป็นเรื่องที่ทำได้ไม่ยากนัก
ในเมื่อที่ๆ ข้าพเจ้าได้ยืนอยู่ตอนนี้ มีสิ่งดีดีมากมายให้ค้นหา ให้สัมผัส
เป็นที่ที่คนอีกหลายๆคนใฝ่ฝัน
หนทางที่จะต้องก้าวไปข้างหน้า เห็นชัดเจนแน่ว่าเต็มไปด้วยขวากหนาม
แต่ก็นั่นแหละ… อุปสรรคคือสิ่งที่ความสำเร็จส่งมาทดสอบ
ถ้าเราสอบผ่าน นั่นก็หมายถึงอีกหนึ่งรางวัลของชีวิตเราเอง

F I G H T I N G !!!!

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s