variety of life

Posted: กุมภาพันธ์ 23, 2007 in Uncategorized
 
 
  วันสุดท้ายของการสอบปลายภาคเรียนที่ 2 ชั้นมัธยมศึกษาปีที่ 6
จบลงอย่างทุลักทุเล (ด้วยข้อสอบอย่างโหดเหมือนจะออกมาทิ้งท้ายให้นักเรียนชาวเบ็ญจะมะฯได้จดจำไปตราบเท่าชีวิตจะหาไม่)
อาหารกลางวันมื้อสุดท้ายในโรงเรียนเบ็ญจะมะมหาราชอร่อยเป็นพิเศษ (ได้เยอะเป็นพิเศษด้วย^^)
วิชาสุดท้ายคือภาษาอังกฤษเสริม อ่าน passage ซะจนมึน(ก็ยังไม่รู้เรื่อง) อากาศร้อนก็ร้อน ข้อสอบก็ทำไม่ได้
กะว่าจะกลับบ้านนอน…
แต่ด้วยแววตาของปลาทองน้อยที่มองมา เหมือนบอกว่ายังไม่อยากกลับ
"อยากไปไหนหละ จะพาไป" สุดท้ายก็จบลงที่ SK
 
 
  พอจอดรถปุ๊บ ข้าพเจ้าก็เปลี่ยนรองเท้า ถอดเข็มขัด แล้วก็ปิดประตู ล็อครถ
เดินออกมา 2 ก้าว แล้วหันกลับไปมองที่รถใหม่
"เวรกรรม.. อาซ้อ  กุญแจอยู่ในรถ"
นั่นเป็นที่มาของวันอันแสนตื่นเต้นนี้ แต่ก็ผ่านมาได้ด้วยดีจากการช่วยเหลือของบิว อิอิ
(กะแล้วว่าต้องมีซักวันที่เป็นอย่างงี้ ไม่นึกว่าจะมาถึงเร็วขนาดนี้ ต่อไปไม่ลืมอีกเด็ดขาด 555+)
จากนั้นก็ไปกินส้มตำกัน (อาซ้อเลี้ยงวันเกิด) อิอิ สาธุ จงเจริญนะปลาทองน้อย
แล้วเดินไปเดินมากะจะไปร้องคาราโอเกะ ดันไปเจอมุ กะ เดียว
"ไหนบอกกลับบ้าน" ว่าแล้วเชียว คำทักคำแรกของไอ้เดียว หึหึๆๆ ก็แล้วไงล่ะ
แล้วก็ร้องเพลงเย้วๆๆๆๆกันไปตามประสาคนเก็บกด อารมณ์ค้างกันมาเป็นชาติ
(เดียวร้องเพลงเพราะว่ะ เสียงหล่อ น่าหมั่นไส้โคตรๆเลย)
แล้วอาซ้อก็กลับไป
ปล่อยข้าพเจ้าไว้กับไอ้เดียวสองคน รู้สึกว่าโดนทิ้งบ่อยมากเลยนะช่วงนี้ YY 
ก็เลยเดินไปตามมุ บิว กะโบมา (เนื่องด้วยกลัวเดียวเสื่อมเสียชื่อเสียงเกียรติยศอันมีอยู่น้อยนิด)
เออแฮะ.. F4 คู่นี้แหกปากกันมันส์โคตรๆ สงสัยจะเก็บกดมานานปีดีดักจริงๆ
โบว์พาร้องเพลง "ยิ่งกว่าเสียใจ" พอขึ้นต้น อามุหันมามองด้วยแววตาตกอกตกใจสุดขีด!!!!
"ไงล่ะมึง อึ้งหละสิ" อย่าว่าแต่มุอึ้ง ข้าพเจ้าก็อึ้งเช่นกัน (อามุเป็นไรของมัน?)
"อย่าดูหน้าๆ ฟังแต่เสียงนี่น่ารักใช้ได้เลย " เดี๋ยวเจอเตะแก …  กวนชะมัด
แล้วก็แยกย้ายกันกลับบ้าน ^____________^
 
  ออนเอ็มคร้าบ ตามประสาคนว่างงาน(หรือทำตัวให้ว่าง)
           "  ผิดแค่ชอบทำตัวเป็นไม่สนใจใคร
           เมินเฉย   ทำเหมือนทองไม่รู้ร้อน
           บางทีทำให้เพื่อนมันคิดว่าไม่ให้ความสนใจเพื่อน
           ทำให้เพื่อนไม่ค่อยพอใจ
           และเวลาเพื่อนถามอารายก้อยก็มักจะไม่ตอบทั้งๆที่ก้อยน่าจะรู้ในความรู้สึกของเพื่อนๆ
           เพื่อนจึงเอาไปเปรียบเทียบว่านุ๊กน่ะดีกว่าก้อยตั้งเยอะไม่อมความรู้ "
อ่ะโห… ผิดนะเนี่ย ก็ถ้ามีความรู้ซักนิดให้อมคงจะดีไม่น้อยเลยแหละ 555+
เอาเถอะๆ ข้าพเจ้าก็เป็นของข้าพเจ้าเช่นนี้ และในบางครั้งก็พอใจจะเป็นเช่นนี้ด้วย ^^
และยังมาโดนข้อหา "เย็นชา" จากไอ้น้องมีนอีก "ให้อธิบายเพิ่มไม๊" ยังมีหน้ามาถาม (ชั้นไปเย็นชาใส่แกตอนไหนห๊า!!)
เอาเป็นว่า…  ข้าน้อยสมควรตายคร้าบบบบบบบบ YY (ตกลง… เป็นข้าพเจ้าผิด? …เหมือนจะไม่นะ)
 
 
       "  อืมเค้าจะบอกว่าเค้าไม่ดีพอสำหรับก้อยหรอกเค้าหลายใจแล้วก็คิด
           ดูแล้วว่าต่อไปเค้าอาจทำให้เพินเสียใจ "
 
ก็ไอ้คำนี้แหละที่รอมาตั้งนาน รู้ตัวรึเปล่า ^^
ถูกแล้ว…  ในที่สุดก็ยอมรับออกมาซะที "เค้าอาจจะทำให้เพินเสียใจ"
เห็นท่าทางมั่นใจว่ารักนักรักหนา ก็บอกแล้วไงว่าอนาคตมันไม่แน่ไม่นอน
คิดดูดีดีจะเอายังไงก็บอก
ในเมื่อวันนี้เลิกรอแล้ว ก็ไม่มีอะไรติดค้างกันอีก (ไอ้ที่รอมาเนี่ย ก็คิดว่ามันนานมากๆแล้วนะ)
ควรจะทำอย่างนี้มาตั้งแต่ 3 ปีที่แล้ว ป่านนี้ชีวิตเพินคงได้เจออะไรดีดีอีกเยอะ
เตือนแล้วนะว่าให้คิดดีดี ก็ในเมื่อตัดสินใจอย่างนี้แล้ว ยังต้องกังวลอะไรอีก?
คำว่า "ไม่ดีพอ" คงไม่กล้าจะรับเอาไว้ ^^
 
 
    Ps. วันนี้วันเกิดอาซ้อแล้วววววววว  Happy birthday เน้อ อายุ 18 แล้ว เลิกร้องไห้งอแงเป็นเด็กๆได้แล้ว
               มีไรก็ปรึกษาได้เสมอ ต่อให้ใครเก่งแค่ไหน  ถ้าเราสองคนรวมหัวกันมีเหรอจะสู้ไม่ได้ 555+
               ( โดยเฉฑาะท่านกับข้าพเจ้าล้วนชั่วร้ายทั้งคู่ ^^ )
 
 
 
ความเห็น
  1. thanachote พูดว่า:

    ไม่มีคำบรรยายครับ
    ไว้เจอกันที่ขอนแก่นละกัน
    กบDevil

  2. แพรวพรรณ พูดว่า:

     
    55555+ 
    สหายข้า.. ท่านพูดได้ประทับใจเรายิ่งนัก
     
    มาเลยๆ มาเจอกับเราหน่อย  ท่านกับข้าพเจ้าล้วนชั่วร้ายทั้งคู่  ถ้าเรารวมหัวใครหรือจะสู้เราได้ ฮ่าๆๆๆ
     
     
    HaPpy Birthday to me  .. แก่ขึ้นอีกปีปลาทองสุดสวย (กบแอบอ้วกไปหนึ่งหน)
     
    – ไซเรนน่าสนุกมาก  + ความรักแท้ อมตะเทพองค์ใด ฤาจะพรากดวงฤทัยได้  เฉกกัน แลกมาด้วยการเสียสละแห่งรักที่ยิ่งใหญ่  …ความยินดี โศกเศร้าที่ลึกซึ้ง  จวบฟ้าดินสลาย  มอบไว้แด่เจ้าของดวงใจของผู้เป็นที่รัก  อมตะชีพนิรันดิ์ ไร้วันตาย  แต่จะฝากหนึ่งดวงฤทัยไว้.. เพื่อเธอ.. +
     
    – ปฏิบัติการจีบคณะบัญชีกับพยาบาลจะเริ่มต้นขึ้น  ใครสนวิศวะกัน  มามะ! เจอกันหน่อยเป็นไง ชีวิตจะได้ไม่ไร้รสชาติ 
     
     
    ^____________^  วันเกิดแห่งความสุข  ปีที่รอคอย
     

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s