ชะตาที่พลิกผัน

Posted: ธันวาคม 28, 2006 in Uncategorized
 
และแล้วคะแนนสอบ มข. ก็ออกมาให้หลายๆคนหายข้องใจ….
 
หลังจากสมัคร ม.อุบล แล้ว ข้าพเจ้าก็กลับมาเล่นปิงปองที่โรงเรียน เนื่องด้วยมีเรียน อ.อวยต่อ
เหล่าสมาชิกที่นั่งรถไปด้วยกันล้วนแต่ปวดเศียรเวียนเกล้า ทั้งแพรว อิท และก็ฟ้า
แต่ฟ้านี่อาการหนักสุด
แล้วพวกเธอทั้งหลายก็มาโทษว่าข้าพเจ้าขับรถห่วยแตก (ไม่เจงงงงงงงง!!)
พอเล่นไปเล่นมา ญาติฟ้า(รึเปล่า?) ก็อนุเคราะห์โทรศัพท์มาบอกว่า
 คะแนน มข. ออกแล้วนะในเน็ต
น้องฟ้ากะอาซ้อตื่นเต้นมาก(ขนาดติดไปแล้วยังตื่นเต้น-*-)
ส่วนข้าพเจ้า …ซื่อๆ(แปลว่าเฉยๆ^^)
ฟ้าก็ไปดูคะแนนที่ห้องแนะแนวกะอาซ้อ แล้วก็กลับมาด้วยอาการหมึนๆ
….ประมาณอยากกรีดร้องให้ก้องโลกา
เธอขาด คณิต ไป 15 คะแนน ทั้งๆที่เธอเก่งคณิตและก็เป็นวิชาที่ถนัด
ไอ้เราก็คิดในใจ ขนาดฟ้าเก่งคณิต…
 งั้นข้าพเจ้าก็ไม่ต้องไปดูคะแนนให้เสียเวลาเล่นปิงปองแล้วหละ YY
พอเล่นปิงปองไปซักพัก ต่างคนก็ต่างหิว เลยไปหาซื้อของกิน
แล้วสายตาข้าพเจ้าก็เหลือบไปเห็นห้องแนะแนว
"ไปดูคะแนน มข. ป่ะโบ" โดยไม่รอคำตอบจากเพื่อน
 ข้าพเจ้าก็เดินลิ่วนำไปก่อน (เฉยมากเลยนะเนี่ย)
ไปถึงก็กรอกรหัสคณะ และก็เลขประจำตัวประชาชน
และคะแนนตารางสีเขียวๆบนพื้นหลังสีขาวก็ปรากฏขึ้นมาให้เห็น…
…ตัวปัญหา  …มันเอาอีกแล้ววววว
 ‘ก็ได้ๆ ไหนบอกมาซิว่าเราเป็นศัตรูกันตั้งแต่ชาติไหนฮึ ถึงได้จองล้างจองผลาญกันนักหนา
จะเอายังไงมาเคลียร์ๆกันให้จบไปเลยมา ก็แล้วแกทำกับชั้นขนาดนี้ไม่ให้ชั้นเกลียดแกได้ยังไง
ทำตัวมีปัญหานะ
ถึงฟิสิกส์จะทำไม่ได้ แต่อย่างน้อยก็ชอบน่ะ จะทำไมเหรอ
 แต่กับแกนี่ทำใจไม่ลงจริงๆว่ะ
กี่ทีกี่ครั้งก็คณิตๆ โอ๊ะ เบื่อ เซ็ง จะให้ทำยังไงว่ามาเลยมา’
 
สรุปว่าข้าพเจ้าขาดคณิตศาสตร์ 1 คะแนน ประเทศไทย!
ตอนนั้นก็เฉยๆ ไม่ได้เสียดายฟูมฟายอะไรมากนัก รู้ว่าคะแนนรวมตัวเองอยู่ในเกณฑ์ดีก็โอเคแล้ว
แล้วโทรไปบอกฟ้า ฟ้าคงหายเจ็บใจได้บ้างอยู่หรอกนะ ก็เค้ามันน่าเจ็บใจกว่านี่
ฟ้าก็บอกว่า นี่ถ้าก้อยผ่านคณิตน่ะ ก้อยติดเลยนะ (ข้าพเจ้าอึ้งไปเล็กน้อย)
คะแนนรวมอาซ้อก็ห่างก้อยนิดเดียว (เอาแล้วกุๆ)
เอื๊อกกกกกก!!
 ตัดตอนไปถึงที่เรียน อ.อวย

ฟ้ามาถึงก่อน สงสัยกระจายข่าวไปเรียบร้อยแล้ว อาซ้อทำตารางคะแนนมาอย่างดี
เห็นคะแนนตัวเองก็ใจชื้นขึ้นมาหน่อยๆ ก็โอเคทุกวิชา ยกเว้นคณิต
พอมาดูคะแนนโค้ช…. คะแนนรวมน้อยกว่าช้านแต่มันติด!!
เธอลอยหน้าลอยตาซะน่าหมั่นไส้
แล้วข้าพเจ้าก็เริ่มไข้ขึ้นครับพี่น้อง เป็นหนาวๆร้อนๆ เนื่องด้วยรู้ผลคะแนนสอบนี่แหละ
พอ อ.อวยมาถึง ข้าพเจ้าก็โหวกเหวกโวยวายกะอาจารย์เต็มที่ เหอะๆๆๆๆ ไม่มีที่ลง

….ขอโทษนะคะอาจารย์ ^^
พวกเพื่อนบ้านี่พูดซะกุเครียดเลย  ไม่เรียนแล้ววุ๊ย กลับบ้านๆ..
 
เอาคะแนนมาให้ท่านพ่อท่านแม่ดู
 ช็อคสิครับงานนี้  ฝีมือลูกสุดที่รัก เอิ๊กๆๆๆๆๆๆ

ตามประสาท่านแม่ก็คงบ่นเสียดายไปอีกซัก 1 สัปดาห์พร้อมๆกับบอกให้ขยันมากขึ้น

(มากกว่านี้อีกเหรอ? แค่นี้ก็จะอ้วกแล้วนะ)
ส่วนท่านพ่อก็จะต้องจับมาติวคณิตแน่เลย (ไม่นะYY)
แต่ผลคะแนนที่ออกมา เรียกความมั่นใจกลับคืนมาได้เกือบๆจะเหมือนเดิม
หลังจากที่คลางแคลงใจในความรู้ความสามารถของตัวเองว่า
…..สำรองก็ไม่มีชื่อเลยเหรอ?
เอาหละนะ.. เมื่อความมั่นใจกลับมาแล้ว ถึงจะยังไม่เต็มร้อย แต่ทุกอย่างก็คงจะดีขึ้น
คำถามที่ยังค้างคาได้รับการตอบหมดแล้ว
และเนื่องจากอาการไข้ขึ้นเล็กน้อย บวกกับเซ็งอย่างมาก ก็เลยนอนซะเลย
ก่อนจะหลับตาก็ได้ยินเสียงแว่วๆมาจากหน้าห้อง
….เสียงของท่านพ่อกับท่านแม่
"เห็นคะแนนแค่นี้พ่อกับแม่ก็ภูมิใจแล้ว ภูมิใจในตัวลูกมาก ..ทั้งสองคน"
ภูมิใจ…  คำนี้แหละที่อยากได้ยิน
 
         ถ้างั้นก็ขยันอีกหน่อยก็ได้ ^^
 
Ps. วันนี้ต้องเจอกันแล้ว ไม่สนแล้วนะ จะเป็นตัวของตัวเอง ….ไอ้สายตาแบบนั้นน่ะ จะไม่สนใจอีกแล้ว
 
 
 
 
 
 
ความเห็น
  1. thanachote พูดว่า:

    ดีเจ๊กบ
    อย่าเสียใจไปเลย555+
    ราวังมีคนมานอนข้างๆนะ5555+

  2. Mayura พูดว่า:

    เสียดายต่างหาก….
    YY

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s