???

Posted: ธันวาคม 4, 2006 in Uncategorized
 
 

ลมหนาวที่แทรกผ่านหน้าต่างมุ้งลวดเข้ามาทำให้ต้องลืมตาตื่นขึ้นอย่างไม่เต็มใจนัก รู้สึกเหมือนไอเย็นจากภายนอกค่อยๆแทรกซึมเข้าสู่ภายในจนสะท้าน
ผ้าห่มหนาปลายเตียงถูกตวัดขึ้นมาคลุมร่างตั้งแต่หัวจรดเท้า เสียงโมบายเปลือกหอยจากข้างนอกกระทบกันดังสนั่น …ลมคงแรงมาก
ปลายเท้าที่โผล่พ้นผ้าห่มหนาออกมาเพียงเล็กน้อยรู้สึกได้ถึงสายลมเย็นที่พัดผ่านไป  …ที่แท้ก็ลืมปิดผ้าม่านนี่เอง
ผ้าม่านหัวเตียงถูกรูดปิดลง อากาศภายในห้องอุ่นขึ้นมาก เครื่องปรับอากาศที่ติดตรงผนังด้านขวาเงียบสนิท  …ไม่ได้เปิดแอร์นอนมากี่วันแล้วนะ
เฮ้อ….  เผลอหลับไปตั้งแต่เมื่อไหร่ก็ไม่รู้ ความรู้สึกอ่อนเพลียผลักให้ทิ้งตัวลงบนเตียง คำถามเดิมๆวนเวียนเข้ามาในสมอง ไปทำอะไรมา?
ทำไมถึงได้เหนื่อยอย่างนี้? เรี่ยวแรงหายไปไหนหมดก็ไม่รู้….
ลมหายใจแผ่วเบาทำให้รู้สึกเหมือนออกซิเจนในร่างกายไม่เพียงพอ …อาบน้ำซักหน่อยคงจะดีขึ้นมั้ง

เพลงโปรดดังแทรกความเงียบในยามค่ำคืน Only Hope… 
There’s a song that’s inside of my soul
It’s the one that I’ve tried to write over and over again
I’m awake in the infinite cold
But You sing to me over and over and over again…….
…เข้ากับบรรยากาศ แต่คงต้องเปลี่ยนท่อนท้ายซักหน่อย

หลายวันมานี้คงแปลกๆไปสินะ…
เกลียดความรู้สึกแบบนี้ที่สุดเลย ความรู้สึกเหมือนทำความผิด ทั้งๆที่จริงๆแล้ว …ไม่ผิด
ไม่อยากจะเจอเลยสายตาแบบนั้น สายตาที่เต็มไปด้วยคำถาม ตัดพ้อ แล้วก็ตามมาด้วยความเย็นชา ที่อยู่ๆก็ถูกยัดเยียดให้รับเอาไว้
รู้สึกเหมือนแบกอะไรหนักๆอยู่ก็ไม่รู้ มิน่าหละถึงได้เพลียนัก น่าขำ.. หัวเราะเงียบๆคนเดียวใจใน ตอนอย่างนี้ยังขำออก…
ไม่อยากจะออกไปไหน ไม่อยากเจอใคร ไม่ชอบที่จะต้องดูสีหน้าใครเวลาจะทำอะไร เหมือนไม่มีอิสระ  ทีเมื่อก่อนไม่เห็นต้องใส่ใจ

"ประวัติศาสตร์ย่อมซ้ำรอย" ใครกันนะช่างสรรหาคำมาใช้ได้
ก่อนหน้านี้มั่นใจเหลือเกินว่าคงไม่เป็นอย่างงั้น ไม่ใช่ ไม่จริง ไม่มีทาง
แต่ตอนนี้….
ถ้าใช่หละ  ถ้าเป็นเรื่องจริง? จะทำยังไง? แล้วก็เฝ้าบอกตัวเองว่าเรื่องทั้งหมดมันเป็นแค่ความ ‘ฟุ้งซ่าน’ ของคนหาเรื่องคนนึง (เธอนั่นแหละ… จะใครซะอีกหละ)
หาเรื่องมาบอก… ให้คนอื่น ‘ฟุ้งซ่าน’ ตามไปด้วย ทั้งๆที่จริงมันไม่ใช่ซักหน่อย ไม่เกี่ยวเลย ไม่เกี่ยวกันเลย…

เห็นคนคนนึงรู้สึกแย่ ก็แย่พออยู่แล้ว ถ้าหากเป็นต้นเหตุให้คนคนนึงรู้สึกแย่จริง  ก็คงรู้สึกแย่กว่า
หวังว่าคงไม่รู้สึกแย่ไปมากกว่านี้
ภาวนาให้ ‘คนฟุ้งซ่าน’ แค่ ‘ฟุ้งซ่าน’ ไปเอง 

" So I lay my head back down
And I lift my hands
And pray to be only Yours
I pray to be only Yours
I know now You’re my only hope "

 

ความเห็น
  1. แพรวพรรณ พูดว่า:

    Oh! girl …
    u make me crazy

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s