ความสุขของกะทิ ตอน ตามหาพระจันทร์

Posted: พฤศจิกายน 18, 2006 in Uncategorized
 
 
 
ความสุขของกะทิ
ตอน ตามหาพระจันทร์
 
 
 
 
" ความสุขของกะทิ ตอนตามหาพระจันทร์ เป็นภาคต่อของ ความสุขของกะทิ
หัวใจดวงเล็กๆ ที่บอบช้ำจากความโศกเศร้า
เพราะสูญเสียผู้เป็นที่รักย่อมต้องใช้เวลาถนอมรักษา
และแน่นอนว่าต้องมี "ยาใจ" ที่ถูกต้อง
การรับมือและจัดหาที่ทางให้ความเศร้าอยู่ร่วมในเนื้อชีวิตได้อย่างลงตัว
จะช่วยให้ชีวิตดำเนินต่อไปอย่างไม่ช้ำตรมนัก
ซึ่งแน่นอนว่าไม่ใช่เรื่องง่าย ไม่ว่าเป็นเด็กหรือผู้ใหญ่
 
โลกของเด็กหญิงกะทิมีเสียงจากธรรมชาติริมคลองขับกล่อม
รายล้อมด้วยผู้รักใคร่มีเมตตา
และแน่นอนว่าสนุกสนานตามประสาเด็ก
แม้ว่าการขาดแม่จะเป็นเงาสีเทาในชีวิต
 
ขอเชิญสัมผัสโลกใบเล็กใบนี้ที่ผู้อ่านเคยเยี่ยมชมและคุ้นเคยดีแล้วอีกครั้ง
ผู้เขียนหวังว่าจะเป็นช่วงเวลาแห่งความบันเทิง
ที่เรียกรอยยิ้ม เสียงหัวเราะ และน้ำตาจากความประทับใจได้อีก
และนั่นคงเป็นของขวัญให้กับผู้เขียน
ที่ไม่หวังอะไรอื่นมากไปกว่ามีผู้ร่วมวงในโลกจินตนาการนี้ "
 
งามพรรณ  เวชชาชีวะ
 
 
และแล้วก็ได้อ่าน "ตามหาพระจันทร์" สมใจซักทีหลังจากที่การสอบโควตา มข. ผ่านพ้นไปแล้ว นับว่าสมกับการรอคอยและไม่ผิดหวังเลยแม้แต่น้อย
เด็กหญิงกะทิตัวเล็กจ้อยอยู่ชั้น ป.6 แล้ว ได้เห็นความคิดอ่านและนิสัยแบบเด็กๆ ทำให้ย้อนนึกถึงตัวเองตอนเด็กๆขึ้นมาอารมณ์ความรู้สึกของเด็กคนนึง น่ารัก สดใส และซื่อตามประสาเด็ก มีความอยากรู้อยากเห็น ความไม่เข้สใจอะไรหลายๆอย่าง และบางเรื่องก็มอง่ายๆอย่างเด็กและไม่ซับซ้อนอย่างที่ ผู้ใหญ่ทำกัน โลกของกะทิยังคงงดงามอยู่เช่นเดิม และเมื่อตามหาพระจันทร์พบ ไม่ว่าใครที่เป็นเจ้าของ ก็คงถนอมรักษาอย่างดี เท่าหัวใจ…
                    moon.gif 

" ความรักเป็นเรื่องแปลกนะคะ บางทีแม่ก็อดคิดไม่ได้ว่ามนุษย์แต่งเรื่องความรักขึ้นมาพพื่อช่วยให้ชีวิตมีสีสัน
หอมหวาน โลกคงหม่นสีถ้าไม่มีความรัก แม้ว่าบางทีเราอาจให้ความสำคัญกับความรักมากไปหน่อยด้วยซ้ำ
แถมยังมีเพลง หนัง นิยาย ช่วยขยายให้ความนิยมในความรักไม่เคยร้างจางหายไปจากโลกเสียด้วย ชีวิตที่ผ่านมา
สอนแม่อย่างหนึ่ง ความรักทำให้แต่ละชีวิตมีรายละเอียดไม่ซ้ำกัน ความรักเหมือนลูกไม้ลายสวยที่สอดใส่เข้ามา
ในเนื้อชีวิต ไม่มีใครรู้ว่าความรักจะมาถึงตัวตอนไหน ในรูปแบบไหน และจะลงเอยอย่างไร แค่นี้ก็น่าจะเป็นบทนำ
ที่ตื่นเต้นแล้วใช่ไหมคะ……

บางทีคนเราก็ไม่รู้ตัวหรอกนะคะว่าทำให้ใครสักคนเสียใจแค่ไหน โดยเฉพาะใครคนนั้นรักเรามากเหลือเกิน แม่รักพ่อของหนูทุกนาทีที่อยู่ด้วยกัน แม่ตั้งใจไว้ตั้งแต่ตัดสินใจมอบหัวใจให้คนคนนี้แล้วว่า ไม่ว่าอะไรจะเกิดขึ้นในอนาคตแม่จะไม่ยอมเสียใจว่าเป็นเพราะแม่รักพ่อน้อยเกินไป แม่ไม่สงสัยว่าพ่อรักแม่เท่าที่แม่รักพ่อหรือเปล่า แล้วก็ไม่เรียกร้องให้ได้รักตอบสนองกลับมาเท่าๆกับที่มอบให้ไป แม่ไม่ชอบนั่งชั่งตวงวัด ความรักคงไม่มีหน่วยวัดได้อยู่ดี จริงไหมคะแม่คิดว่าทำได้ตามที่ตั้งใจไว้ แม้ว่าจะมีบางวันที่แม่รู้สึกว่ามีเงาจางๆกั้นกลางระหว่างเราสองคน "

 

                             

 
 
 
ความเห็น
  1. แพรวพรรณ พูดว่า:

    อยากอ่านๆ

  2. แพรวพรรณ พูดว่า:

    ฟ้ามืดแล้ว แสงไฟจากระเบียงบ้านชมคลื่นปรากฏให้เห็น น้ำทะเลขึ้นสูงจนเหลือหาดทรายแคบๆ และพื้นทรายไม่มีปูลมเหลือให้เห็นแล้ว
     
     
    มันมีกี่เล่มเหรอก้อยที่เราต้องอ่าน แกไปไหนว้าา
     
    ไม่เห็นทั้งวัน คิดถึงนะเนี่ย

  3. Mayura พูดว่า:

    อาจารย์ให้อ่านเล่มเดียวครับผม
    แต่มันสนุก เค้าเลยอ่านอีกเล่มนึงด้วย
    ^_______^
    (ได้รับละนะความคิดถึง ^^ )

  4. แพรวพรรณ พูดว่า:

    ได้รับละนะความคิดถึง ^^
     
    ^
    ^
    ขออ้วก
                   แอวะ  โอ๊กก  ม่ายหวายๆๆ
     
     

  5. Mayura พูดว่า:

    เอ๋าดูดิ่
    อุตส่าห์รับไว้ ดันมาแหวะซะได้
    ทีหลังไม่เต็มใจก็ไม่ต้องนะ
    เก็บไว้ให้ไอ้หัวปิงปอง ปัญญาอ่อนของแกเหอะ
    อิอิ ^______^

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s