เพียงความทรงจำ

Posted: กันยายน 14, 2006 in Uncategorized
 
 
  
 
 
 
 
สักวันหนึ่งที่เธออยากร้องไห้                      
โทรมา. . .
เราสัญญาไม่ได้ว่าจะทำให้เธอหัวเราะ
แต่เราจะร้องไห้ไปกับเธอ
 
สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกอยากจะวิ่งหนีจากทุกสิ่ง
ไม่ต้องกลัวที่จะโทรหาเรา . . .
เราไม่สัญญาว่าจะขอให้เธอหยุด
แต่เราจะวิ่งไปกับเธอ
 
สักวันหนึ่งที่เธอรู้สึกไม่อยากจะฟังคำพูดของใคร
โทรมาหาเรา . . .
เราสัญญาว่าจะอยู่กับเธอ
และเราสัญญาว่าจะไม่พูดอะไร
 
อยากให้เธอรู้น่ะ " เรารักเธอ "
 
from
คนที่เธอก็รู้ว่าคือใคร
 
 
ฉั น รู้ สึ ก อ ย า ก ร้ อ ง ไ ห้
ท้อเหลือเกิน . . . 
  เหนื่อยเหลือเกิน. . . . .
กระดาษสีฟ้าแผ่นเล็กๆหล่นลงมาจากสมุดเล่มสีเหลือง
ฉันเปิดมันออกอ่านอย่างคุ้นเคย
จำได้ว่าครั้งหนึ่งมันทำให้ฉันอุ่นใจ
 
แต่ . . . .
ครั้งนี้ไม่เหมือนกัน
มันทำให้ฉันรู้สึกอ้างว้างอย่างประหลาด
เหมือนกับว่าถ้อยคำเหล่านั้นไม่ใช่ของฉัน
 
เช่นเดียวกับคนที่เขียนมัน. . .
 
สัญญาที่เธอได้ให้ไว้กลายเป็นเพียงตัวอักษรที่ไร้ซึ่งความหมาย
เหมือนเรื่องราวที่กลายเป็นอดีต
ไม่ได้มีค่ามากไปกว่าสิ่งที่เรียกว่า "  ค ว า ม ท ร ง จำ  "
 
ฉันสอดกระดาษสีฟ้าเข้าไปในสมุด
ทุกอย่างได้จบลงอย่างสมบูรณ์
 
แ ล ะ ฉั น ค ว ร จ ะ เ ริ่ ม ต้ น ใ ห ม่ .  . .
 
﹒۰˚·۰﹒۰˚·۰﹒۰˚·۰.
 
 
 
 
 
 
 

ใส่ความเห็น

Fill in your details below or click an icon to log in:

WordPress.com Logo

You are commenting using your WordPress.com account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Twitter picture

You are commenting using your Twitter account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Facebook photo

You are commenting using your Facebook account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Google+ photo

You are commenting using your Google+ account. Log Out / เปลี่ยนแปลง )

Connecting to %s